Svetlana Aleksievitx

Svetlana Aleksievitx
Bizitza
JaiotzaIvano-Frankivsk1948ko maiatzaren 31 (69 urte)
Herrialdea Bielorrusia
 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna
Talde etnikoabielorrusiarra
ukrainarra
Errusiarra
Lehen hizkuntzaerrusiera
Hezkuntza
HeziketaBielorrusiako Estatu-Unibertsitatea
(1972 -
Hizkuntzakerrusiera
Jarduerak
Jarduerakidazlea eta kazetaria
Lan nabarmenakZinky Boys: Soviet Voices from a Forgotten War
Voices from Chernobyl
War's Unwomanly Face
Second-Hand Time
The Last Witnesses
Jasotako sariak
Nominazioak
KidetzaUSSR Union of Writers
Mugimenduanon-fiction literaturea
Genero artistikoaNarratiba
powesta
IMDbnm6714046
http://alexievich.info

Svetlana Aleksandrovna Aleksievitx (bielorrusieraz: Святлана Аляксандраўна Алексіевіч, Sviatlana Aliaksándrauna Alieksiévich, errusieraz: Светла́на Алекса́ндровна Алексие́вич; Stanislav, Ukraina, 1948ko maiatzaren 31) Bielorrusiako idazlea eta kazetaria da. Errusieraz idazten du, eta 2015ean Nobel Saria eskuratu zuen[1]; Suediako Akademiak kazetaritza-erreportaje bat saritzen zuen lehenengo aldia izan zen .[2] Errusiako presidente Vladimir Putin-ekiko oso jarrera kritikoa agertu izan du beti. Bigarren Mundu Gerran parte hartu zuten emakumeen testigantzak jasotzen dituen Gerrak ez du emakume aurpegirik liburua euskaraz irakur daiteke, Iker Sancho Insausti itzultzailearen eskutik.

  • U voiní ne jénskoe litsó (Gerrak ez du emakume aurpegirik) (1985)
  • Poslednie svideteli: sto nedetskikh kolibel'nikh (Azken testigantzak) (1985)
  • Tsínkovie màltxiki (Zinkeko mutilak) (1989)
  • Zatxaróvannie smértiu (Heriotzak harrapatuta) (1993)
  • Txernòvilskaia molitva (Txernobilgo otoitza) (1997)
  • Vremia sekond khend (Bigarren eskuko garaia), Mosku: Vremia, 2013.[3]


Dieser Artikel basiert auf dem Artikel Svetlana Aleksievitx aus der freien Enzyklopädie Wikipedia und steht unter der Doppellizenz GNU-Lizenz für freie Dokumentation und Creative Commons CC-BY-SA 3.0 Unported (Kurzfassung). In der Wikipedia ist eine Liste der Autoren verfügbar.